شورای پنجم در واپسین روزهای واگذاری به شورای ششم به سر میبرد و در نخستین روزهای فصل تابستان بازار گمانهزنیها از شهردار آینده تهران هم داغداغ است.
فارغ از حاشیههای احتمالی این گمانهزنیها و تبعاتی که بر پیکره پایتخت وارد میآورد، آسیبشناسی و ارائه راهکارهای کاربردی و عملیاتی از منظر افراد مختلف در جایگاههای متنوع برای بسیاری از مسائل راهگشاست، به ویژه در خصوص شهر و شهروند که مستلزم نگاه همهجانبه است؛ چه بسا تغییرات هر چهار ساله مدیریت شهری برای اعمال این نگاهها و بازطراحی تشکیلاتی فرصتی مغتنم باشد.
از اینرو توجه به چند موضوع در حوزههای مختلف شهری از جمله منابع انسانی، فرهنگی اجتماعی و شهرسازی قابل تأمل است:
۱- مسائل بسیاری از امور شهر در این برهه زمانی مورد نقد و بررسی کارشناسان شهری و اهل فن قرار گرفت که با نگاه اجمالی به تمامی این موارد میتوان دریافت که بخش عمدهای از عدم موفقیت برنامهها و به تبع آن نارضایتی مردم و به ویژه پرسنل شهرداری ریشه در تغییرات پیدرپی شهردار تهران دارد. از این رو انتخاب فرد اصلح به عنوان گزینه بدون تغییر و شهردار چند ساله برای تهران، میتواند اساسیترین راهکار خروج از نابسامانیهای مورد بحث منتقدان شهری باشد. امید میرود چهل و هفتمین شهردار تهران به دور از نگاه حزبی و جناحی و هر نگاه سیاسی، با اقتداری بیمثال تاریخی شیرین را برای مردم آزردهخاطر پایتختنشین رقم بزند؛ مردم تهران در انتظار شهردار تاریخ سازند، نه سیاست باز! انتخاب پنج شهردار در شورای پنجم را دریابید!
۲- مسئله قابلتوجه دیگری که جای بسی تأمل دارد، تعبیه ساختاری ویژه با نگاه تخصصی به منابع انسانی شهرداری است. هر چند کمیتهای در شورای شهر تهران ذیل کمیسیون برنامه و بودجه تشکیل شده، اما تنها گزینهای که از این کمیته خارج شدهاست، اصلاح ساختار شهرداری بر اساس تمایلات اعضای متشکل در این کمیته بودهاست. بر همین اساس توصیه میشود از سوی این کمیته طرحی در جهت به کارگیری نیروهای باسابقه و توانمند مدیریت شهری که سالها در بدنه کارشناسی ماندهاند، ارائه شود. به خصوص در بحث انتخاب مدیران، اگر طبق طرحی مشخص براساس امتیازهای پلکانی و شایستهمحور طراحی شود، بسیار اثر بخش خواهد بود. ناگفته نباید گذاشت که ایجاد ساختار، کمیته و کمیسیون لزوماً دلیلی بر تحول مثبت نیست و نیازمند مطالبهگری و نظارت است تا نتیجهای اثر بخش حاصل شود.
۳- وضعیت فعلی سرای محلهها نیز موضوع دیگری است که شاهدیم به دلیل ناهماهنگیها، اهداف ایجاد سرای محلهها محققنشده و از این ظرفیت مردمی در جهت توسعه مدیریت شهری و ارتباط بیشتر با مردم بهرهای برده نشدهاست و چه بسا زمینه مشکلات و اشکالات قانونی را نیز برای دست اندرکاران فراهم کردهاست.
۴- مبحث دیگری که به شورای ششم پیشنهاد میشود در خصوص روند ساخت و ساز شهری است. میطلبد قوانین مرتبط با این موضوع متناسب با شرایط و توانمندیهای هر منطقه تدوین شود تا موجبات اقبال سرمایهگذاران و ارزش افزوده برای پهنههای کمبرخوردار فراهم آید.
۵- از آنجا که استفاده از ظرفیت سازمانهای غیردولتی با هدف جلب مشارکت شهروندان در نحوه مدیریت یک سیستم، تأثیر بسزایی در عملکرد آن دارد، بجاست ضمن ساماندهی و رتبهبندی ارزشی از حضور نمایندههای آنها در جلسات کمیسیونها، کمیتهها و حتی اظهارنظرهای تخصصی در صحن شورا بهرهگیری شود.
با در نظر داشتن این موارد، انتظار میرود شورای تازه نفس هم راستا با انتخاب شهرداری مقتدر، کارآمد، انقلابی، جهادی و دلسوز، سنت مطالبهگری صحیح از پیکره مدیریت شهری را احیا کند و با نگاهی تخصصمحور در جهت رفع دغدغههای موجود و زیبایی بیش از پیش کالبدی شهر نیز اهتمام ورزد.
فعال رسانهای و کارشناس امورشهری
